Stolarz

Średniowieczny stolarz jest rzemieślnikiem, który wykonywał sprzęty domowe: ławy, skrzynie, szafy, dzieże do ciasta, stępy do tłuczenia kaszy, miski, tace i wiele innych drewnianych przedmiotów codziennego użytku.

Stolarz rozpoczynał swą pracę od przygotowania materiału. W jego warsztacie kłody rozbijane były na dranice, z których dopiero strugano deski.

Podstawowe narzędzia to: piła, ośniki, dłuta i świder. Do tego jeszcze przydawały się ciesielskie toporki, noże do strugania i ciosła.  Z czasem przybyły jeszcze: strugi i dłuta kształtowe o różnych profilach oraz tarniki.

Całe wyposażenie stolarni to skrzynia na narzędzia i kobyłka stolarska – prosta, wysoka ława z grubego kloca najczęściej na trzech nogach, z otworami do umieszczania kołków w celu przytrzymania materiału.

Praca w takich warunkach wymagała świetnej znajomości i wyczucia materiału. Stolarze ułatwiali sobie pracę wybierając jedynie drewno najlepszej jakości – bez sęków i zwichrowań. Ponadto umiejętnie dobierali gatunki drewna do potrzeb. Twarde spoiste gatunki (buk, dąb, jesion) stosowano na elementy przenoszące obciążenia, natomiast wypełnienia i blaty z łatwiejszych w obróbce i tańsze. Proste sprzęty, typu skrzynie zasobowe, wykonywano ze świerku i sosny.

 

Schreiner, um 1425 (21r)

Napisane przez: Mistrz Witold

Komentowanie zakończone.

O AUTORZE

Witold Łuczyński z zawodu konserwator zabytków metalowych. W kręgach rekonstruktorów średniowiecza znany jako Mistrz Witold (Witold de Glogovia).