Sznurówkarz

75-Amb-2-279-25-r.tif
Brat Fundacji Landauera – 1536 r.

Sznurówkarz pojawił się jako osobne rzemiosło wraz z modą na ozdobne wiązanie ubrań troczkami. Wcześniej również używano troczków, obok szpil, zapinek i guzów, ale w niewielkiej ilości, więc wykonywane były przez różnych rzemieślników, niejako “przy okazji”.

Warsztat sznurówkarza był mało skomplikowany. Potrzebne było rowkowane kowadełko i młotek, oraz blaszki do zakłdania skówek.
75-Amb-2-317b-39-v.tifJeśli rzemieslnik sam przgotowywał sobie skórę na rzemyki, to znaczy barwił ją i rozcinał, to warto było zatrudnić ucznia lub czeladnika.
Jak widać na ilustracjach, ilość wykonywanych troczków była ogromna.
-
Nie wszystkie miały wyszukaną, elegancką formę stożka, były też zupełnie proste, jak dzisiejsze sznurówki.75-Amb-2-279-118-r.tif

Napisane przez: Mistrz Witold

Komentowanie zakończone.

O AUTORZE

Witold Łuczyński z zawodu konserwator zabytków metalowych. W kręgach rekonstruktorów średniowiecza znany jako Mistrz Witold (Witold de Glogovia).